Hej, wracam i to dość szybko. Jak obiecałem, będzie o książkach. Zacznijmy może od tego, że jestem pewnie jedną z tych nielicznych osób, które potrafią czytać te same książki wiele razy i nigdy mi się nie nudzą. Mam na swojej półce książki, które czytałem już po 10 razy i więcej i właśnie zabieram się za nie ponownie. Ot taki już jestem. Niemniej jednak, akurat coś mnie naszło i stwierdziłem, że przeczytałbym jakąś nową książkę. Po części złożyła się na to ta nowa moda na książki ze ślicznymi, błyszczącymi okładkami. Ostatnimi czasy można było spotkać np: w empiku różne książki, ale o bardzo podobnych, cieszących oko okładkach. Pomyślałem, że i jak coś wypróbuje. Mój wzrok padł na Uczennicę Maga, autorstwa Trudi Canavan. Stanowiła ona prequel do trylogii Czarnego Maga, która również błyszczała na półce. Pomyślałem sobie, a co mi tam i kupiłem. Książka z początku rozwijała się powoli, ale była całkiem interesująca. Pani Canavan obmyśliła całkiem interesującą koncepcję świata, oryginalną mechanikę działania magii oraz nadała bardzo wciągające tempo rozwoju akcji. Krótko mówiąc, książka spodobała mi się, wciągnęła i sprawiła mi mnóstwo radości. Trylogia Czarnego Maga ma ten sam schemat. Rozwija się powoli, bardzo powoli, bo staje się interesująca dopiero po ok 1/3 książki, tak wiec pozycja dla cierpliwych, ale w miarę rozwoju po prostu wciąga i to mocno. Drugi tom był jeszcze lepszy a trzeci to już po prostu rewelacja... przeczytałem go niemal jednym tchem i chciałem więcej. Złapałem wiec za jej kolejną Trylogię: Erę pięciorga. Ta z początku negatywnie mnie zaskoczyła, co to jest, kapłani, inne rasy jakieś biadolenie - z początku miałem ochotę przerwać czytanie i zapomnieć o tym, ale w miarę jak czytałem, okazało się, że magia tej autorki działa na mnie jeszcze silniej, tak samo, drugi tom był lepszy od pierwszego a trzeci był już nie do opisania, jedynie do przeczytania. Co mnie bardzo cieszy to fakt, że Pani Canavan pisze ciekawe, oryginalne i niezwykle wciągające książki. Co mnie nieco smuci, to to, że są bardzo do siebie podobne. Pani Canavan ma słabość do silnych młodych kobiet bohaterek, gejowskich par i ogólnie kontrowersyjnych związków. W każdej książce tego pełno. Natomiast może to i dobrze, że obie trylogie są podobne. Ich czytanie sprawiło mi równie dużo radości i za to jej chwała. Teraz ruszyła kolejna Trylogia, będąca kontynuacją Czarnego Maga i po pierwszej jestem już "hooked up". Czekam z niecierpliwością na kolejne, a wszystkich fanów klimatów fantasy zapraszam do sięgnięcia po te książki bo naprawdę warto.

Może się wydawać, że zapomniałem o blogu, ale to nieprawda. Po prostu moje lenistwo walczy z moją pasją do pisania i jak na razie wygrywa. Poza tym, wygląda na to, że zmówiło się z moimi kotami i razem utworzyli jakąś spółkę mającą na celu utrudnić mi pracę. Koty mają jakiś siódmy czy ósmy zmysł, który doskonale mówi im kiedy siadam do komputera z zamiarem zrobienia czegoś pożytecznego i definitywnie starają się temu zapobiec. Przez sporą część dnia obijałem się przy komputerze, i generalnie miały to w poważaniu, ale jak tylko postanowiłem coś napisać na blogu, natychmiast zaczęły się łasić, przeszkadzać, pakować na kolana - i to trzy na raz, w tym jedna biała, która łasi się do mnie raz na kilka miesięcy... zbieg okoliczności? Nie sądzę. Przez ostatnie 2 godziny musiałem głaskać nakolankowe paskudy aż wreszcie dały za wygraną i poszły spać, a ja mogę coś naskrobać. Może to ich sposób na powiedzenie właścicielowi, żeby nie pracował w weekendy? Od miesięcy nie udało mi się zrobić nic poważnego w weekend, bo za każdym razem kot ładuje mi się na kolana, ramiona lub ręce i klawiaturę.
Oj, dawno mnie tu nie było. No nic, spróbujemy coś ciekawego powiedzieć, może wyjdzie z tego coś więcej niż bełkot.
Chwaląc się, waga wskazuje 77kg, cel na najbliższy czas to 75 i utrzymać ją, co sprawi, że zobaczę tą wagę po raz pierwszy od kilkunastu lat.... he he .... jak ten czas leci, mogę mówić o jakimś zdarzeniu w moim życiu z przed kilkunastu lat. Ostatnio jakoś tak zacząłem zwracać uwagę bardziej na upływające lata. Na szczęście są osoby, które w ogóle nie wyglądają jakby wiek wpływał na nich negatywnie, ba wygląda na to, że są ludzie, którzy absolutnie nie przejmują się wiekiem i po prostu korzystają z życia . Mam nadzieję, że nie minie jeszcze z 10 lat zanim sam zacznę tak postrzegać swoje życie.
Na razie w desperackiej próbie poczucia się znowu młodym wybrałem się do kina na horror... dawno już nie miałem okazji oglądać tego, niedocenianego przez większość gatunku. Miałem nadzieję, że cały ten kinowy ambience pomoże mi znowu poczuć ten strach, który czułem oglądając horroru jako młody dzieciak... wtedy bałem się niezależnie od pory dnia czy nocy. Mogłem oglądać film we wtorek po południu, i być oblany zimnym potem, zbyt sparaliżowany aby nawet zdać sobie sprawę z możliwości sięgnięcia po pilota w każdej chwili. To były czasy kiedy nawet przeciętny horror potrafił przerazić... dziś próżno szukać czegoś takiego, nawet wśród klasyków gatunku i najnowszych dzieł...może się uodporniłem, może przyzwyczaiłem, a może po prostu jestem na to za stary? Mam nadzieję, że nie i jeszcze znajdę coś przerażającego bardziej niż perspektywa zobaczenia kolejnego filmu z Leonardo Dicaprio...
Co jeszcze ciekawego? Aktualna waga 77jkg. Cel na najbliższy czas to 75kg i taką utrzymać, co zarazem da mi powód do zobaczenia kolejnej rzeczy, której nie widziałem chyba od czasów podstawówki. Nie spodziewałem się nawet, że takie prosty zmiany w diecie i aktywności dadzą tak dobre efekty. Jakbym wiedział, to lepiej bym się przykładał od początku tego eksperymentu... albo jeszcze lepiej, nie doprowadzałbym siebie do stanu wyjściowego przez te wszystkie lata... ale cóż, w młodości cierpiałem na chroniczną depresję. Depresja to brak motywacji, a jak się nie ma motywacji to naprawdę nic się nie chce, i to nie kwestia lenistwa, człowiek po prostu nie ma siły niekiedy nawet wstać z łóżka. Tylko ten kto przechodził przez prawdziwą depresję zrozumie. No nic, te czasy minęły, teraz trzeba się zabrać za siebie. Ćwiczenia idą nieźle. Oby tylko sił starczyło, żeby powrócić do starego nawyku.
Dziś mam dobry humor, to się pochwalę: oglądajcie TVN Warszawa 2 sierpnia, bodajże o 21.15. Znowu nadarzyła się okazja do pokazania się w TV, ja próżny oczywiście skorzystałem... a co mi tam, przynajmniej dostałem wolne z pracy na ten dzień, a to było warte nawet znoszenia upałów i ganiania po całym mieście.
Ech, żeby chociaż dało się regularnie siąść do komputera i coś napisać... niestety upały zniechęcają kompletnie do siedzenia przy kompie.
O, zapomniałem... dziś na mieście złapałem metro i zobaczyłem, że jutro ostatni dzień na zobaczenie zdjęć przedwojennej Warszawy na al. Jerozolimskich 51. Bardzo podobają mi się takie stare fotografie, to jakby zupełnie inny świat, którego teraz już nigdzie nie uświadczymy, chyba, że na jakimś czarno-białym filmie, ale nawet polska TV nie daje już takich rzeczy, zadowalając się odgrzewaniem miernej amerykańskiej papki z lat 80/90/00. Dawno już nie miałem okazji przejść się na dobrą wystawę. To będzie chyba moim kolejnym noworocznym postanowieniem.
Następnym razem trochę więcej o książkach, ale już teraz mogę powiedzieć, że warto przejść się do Empika i zobaczyć trzy trylogie autorstwa niejakiej Trudi Canavan... może nie wyglądają na pierwszy rzut oka jakoś specjalnie, ale... te książki wciągają i to bardzo. Dawno już tak bardzo nie zaabsorbowała mnie książka, i to w dodatku praktycznie wybrana na chybił trafił z półki! Miałem szczęście.